18 november 2007: 35.000 mensen komen op straat voor de eenheid van België.
19 november 2007, de algemene teneur in de Vlaamse pers:
Sommige kranten rapporteren (een beetje) over de mars, andere zwijgen er gewoon over. Net zoals ze die ook op voorhand verzwegen hebben uit schrik dat er, misschien toch, Vlamingen naartoe zouden gaan?
In de meeste edito’s staat “Ja maar, je moet dat relativeren”. Het valt me steeds op dat, telkens er iets gebeurt in de richting van het “Vlaamsch Gedoe”, de Vlaamse pers dat ophemelt. Wanneer iets er tegen in gaat, dat moet men dat relativeren.
“Trouwens, er waren weinig Vlamingen”. Ah ja, natuurlijk, zelfs de Vlaamse pers was er niet! (Waarbij ik me afvraag hoe ze eigenlijk weten dat er weinig Vlamingen waren? Maar ja, hoogstwaarschijnlijk gaan ze ervan uit dat Vlamingen, “echte” Vlamingen, niet aan zo’n mars kunnen/zouden/willen meedoen.) Zelf was ik daar, en niet als enige Vlaming, maar waarschijnlijk ben ik (en de anderen) géén echte Vlaming. Ah neen, ik (wij) beschouw mezelf als Belg. Ik (wij) tel dan ook niet mee.
Constant moet ik horen dat de Franstalige pers een hetze creëert tegen de “Vlamingen”, door te schrijven dat vele Vlamingen België, het liefst, al begraven willen hebben. Maar een objectieve Vlaamse pers, die vind ik toch ook niet, hoor.
En toegeven dat ze inderdaad België al het liefst begraven willen hebben? "Ho, wij? NEEN! Wie durft dat te beweren?"
Pure kwade trouw! Zuivere hypocrisie. Tsjevenmanieren.
Lees ook volgende tekst van Staf De Wilde!
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen